Voel de zegening van de regen op je gezicht. Voel de zegening van elke stap die je zet. Ze zijn niet vanzelfsprekend. Voel de liefde van de mensen om je heen, kijk naar de glimlach van de vreemdeling. Het leven zal je levend opeten, wanneer je niet van haar geniet. Wanneer je niet volhardt. Wanneer je niet leert van je fouten. Je zult huilen, schreeuwen, smeken om genade van het leven. Dat zal ze je niet geven. Ze is een genadeloos wezen, dat je het liefst op je knieën ziet. Blijf staan met je wortels in de grond en groei ze zo diep als je kan. Dan zal ze je niet pakken, en naar degenen gaan  die hun takken laten hangen. Steek hen een hand uit van hulp. En fluister in hun oor “Het leven buigt voor hen die staan”.